ศิลปะทั่วโลก

                 งานศิลปะทั่วโลกที่ชื่อว่า ภาพเหมือนของซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตา เป็นงานศิลปะสีน้ำมันที่ได้รับการสร้างสรรค์โดยศิลปินที่ชื่อว่า เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา เป็นงานศิลปะที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นงานศิลปะที่มีความเป็นเอกลักษณ์ที่เป็นตัวตนของศิลปินอย่างชัดเจนด้วยเทคนิคที่ศิลปินใช้ในการสร้างสรรค์งานศิลปะชิ้นนี้นั้นเป็นเทคนิคที่ตัวศิลปินคิดค้นขึ้นมาเองจึงทำให้เป็นงานศิลปะที่ไม่เหมือนศิลปินผู้ใด

งานศิลปะภาพเหมือนของซิกิสมอนโด เป็นงานที่เขียนราว ค.ศ. 1451 เป็นภาพเหมือนของผู้นำที่มาจากการเป็นทหารรับจ้างและขุนนางชาวอิตาลีซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตาผู้ครองริมินี ฟาโน และ เซเซนาเป็นภาพด้านข้างของซิกิสมอนโดที่กล่าวกันว่าอาจจะเขียนตามแบบบนเหรียญที่เขียนในปี ค.ศ. 1445 โดยปิซาเนลโล หรือตามงานเขียนโดยมัตเตโอ เดปัสติในปี ค.ศ. 1450 เปียโรเขียนภาพนี้ระหว่างพำนักอยู่ที่ริมินิ ระหว่างนั้นก็เขียนจิตรกรรมฝาผนังโดยมีซิกิสมอนในภาพคุกเข่าต่อหน้านักบุญซิกิสมุนด์ ในภาพ ซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตาสวดมนต์ต่อหน้านักบุญซิกิสมุนด์แม้ว่าจะเป็นการวางภาพแบบภาพเหมือนของคนสำคัญทั่วๆ ไปในสมัยนั้น แต่เปียโรให้ความสนใจกับการเขียนรายละเอียดอย่างธรรมชาติในหารเขียนเท็กซ์เจอร์และผมของตัวแบบ ซึ่งทำให้เห็นถึงอิทธิพลจากศิลปินเฟล็มมิชเช่นโรเจียร์ ฟาน เดอ เวย์เด็น นับว่าเป็นงานศิลปะที่สวยงามและไม่เหมือนใครนั้นทำให้ตัวศิลปินได้รับการยกย่องเป็นอย่างมาในฐานะศิลปินผู้ที่สามารถสร้างสรรค์ผลงานศิลปะออกมาได้อย่างสวยงามหนึ่งในไม่กี่คนของยุคนั้น นั้นทำให้ผู้คนที่ได้เดินทางมายังประเทศฝรั่งเศส นั้นจะต้องเดินทางมาเยี่ยมชมความสวยงามของงานศิลปะชิ้นนี้ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ ปารีสในประเทศฝรั่งเศส

ขอบคุณข้อมูลจาก th.wikipedia.org

               งานศิลปะของศิลปิน คาราวัจโจ นั้นเป็นงานศิลปะที่จะเน้นไปทางสีน้ำมันมากกว่าอย่างอื่น นั้นเป็นเพราะตัวศิลปินนั้นมีความถนัดไปทางการสร้างสรรค์งานศิลปะสีน้ำมันมากกว่าแขนงอื่นๆ ซึ่ง คาราวัจโจ ก็ได้สร้างสรรค์งานศิลปะสีน้ำมันออกมามากมายและหนึ่งในงานหลายๆชิ้นของคาราวัจโจ นั้นก็คือ ภาพ “เด็กชายกับตระกร้าผลไม้” เขียนเสร็จราวปี ค.ศ. 1593

ซึ่งเป็นภาพที่เขียนเมื่อคาราวัจโจเพิ่งมาถึงโรมจากมิลานและพยายามสร้างชื่อเสียงในวงการศิลปะในกรุงโรม นายแบบเป็นเพื่อนศิลปินด้วยกันจากซิซิลีมาริโอ มินนิติผู้ขณะนั้นมีอายุราว 16 ปี ภาพนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของจุยเซ็ปปิ เซซาริ ที่ถูกยึกโดยคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ ในปี ค.ศ. 1607 ซึ่งอาจจะทำให้วันวาดอาจจะเป็นเวลาที่คาราวัจโจยังทำงานให้กับห้องเขียนภาพของเซซาริ ที่คาราวัจโจได้เขียนแต่ ผักและผลไม้ แต่อาจเป็นได้ว่าเขียนหลังจากที่คาราวัจโจและมินนิติออกจากการเขียนภาพให้กับเซซาริในเดือนมกราคม ค.ศ. 1594 แล้วก็ได้ การที่ออกมาก็เพื่อที่จะไปตั้งตัวและทำงานให้ตนเองโดยการขายงานเขียนผ่านนักค้าศิลปะคอนแสตนติโน แต่ไม่น่าจะเป็นไปได้ว่าเขียนก่อนปี ค.ศ. 1593 ปีที่มินนิติมถึงกรุงโรม นอกจากนั้นก็ยังเชื่อกันว่าเป็นภาพที่เขียนก่อนภาพที่ซับซ้อนกว่าภาพนี้ที่เขียนในช่วงระยะเวลาเดียวกันที่คาราวัจโจใช้มินนิติเป็นแบบในภาพเช่นภาพ  หมอดู และภาพ คนโกงไพ่ ทั้งสองภาพเขียนในปี ค.ศ. 1594 เป็นงานศิลปะที่สวยงามไม่แพ้กันงานของคาราวัจโจสวนใหญ่จะเป็นงานศิลปะสีน้ำมัน และในแต่ล่ะภาพล้วนแล้วแต่สวยงามทั้งนั้น ซึ่งภาพวาดของคาราวัจโจ ที่ชื่อว่า เด็กชายกับตระกร้าผลไม้ ในปัจจุบันนั้นได้ตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์บอร์เกเซ โรมในประเทศอิตาลี

ขอบคุณข้อมูลจาก th.wikipedia.org

                 เมดูซา Medusa เป็นศิลปะสีน้ำมันที่เขียนโดยมี เกลันเจโล เมรีซี ดา การาวัจโจ ศิลปินชาวอิตาเลียนภาพ “เมดูซา” เขียนในปี ค.ศ. 1597 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี

ซึ่ง คาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเต จ้างให้คาราวัจโจวาดภาพ เมดูซา เพื่อเป็นโล่ห์เกียรติยศแก่เฟอร์ดินานโดที่ 1 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสเคนีในปี ค.ศ. 1601 เดล มอนเตเป็นผู้แทนของตระกูลเมดิชิในกรุงโรมและได้มีโอกาสเห็นภาพ “เมดูซา” ภาพแรกที่คาราวัจโจเขียน ฉะนั้นจึงได้จ้างให้เขียนเมื่อเฟอร์ดินานโดจัดระเบียบสิ่งที่เกี่ยวกับอาวุธและการต่อสู้ที่สะสมไว้ใหม่ ภาพ “เมดูซา เมอร์ทูลา” พบในห้องเขียนภาพของคาราวัจโจเมื่อเสียชีวิตไปแล้ว กวีจามบัตติสตา มาริโน อ้างว่าภาพเมดูซาของเมดิชิเป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญของยุคในการได้รับชัยชนะต่อการต่อสู้กับศัตรู ในปี ค.ศ. 1568 จอร์โจ วาซารีบรรยาย “เกราะเมดูซา” ที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีที่เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของดยุคแต่หายไปว่าถ้ายังอยู่ในปี ค.ศ. 1597 เดล มอนเตก็คงทราบและการมอบงานนี้ให้คาราวัจโจเขียนก็เป็นการบ่งถึงความสามารถของคาราวัจโจต่อศิลปินผู้เป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นศิลปินเอกในบรรดาศิลปินคนสำคัญๆ ผู้อื่น เป็นงานศิลปะที่ทรงคุณค่ามากในยุคนั้น หลังจากตัวของศิลปินอย่าง คาราวัจโจได้เสียชีวิตไปแล้ว เป็นภาพเขียนศิลปะที่บ่งบอกถึงความเป็นศิลปินอย่างแท้จริง ทั้งรูปลักษณ์ที่ในหน้าของ เมดูซา นั้นเสมือนจริงราวกับเป็นของจริง และความโค้งนูนโดยเฉพาะการลงสีนั้นลงสีได้สวยงามจนศิลปินในยุคนั้น ยกย่องคาราวัจโจว่าเป็นศิลปินเอกของยุคนั้นไปเลย

ขอบคุณข้อมูลจาก th.wikipedia.org

                 งานศิลปะที่สวยงามนี้เป็นงานศิลปะที่อยู่ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1504 ถึงปี ค.ศ. 1506  นั้นคืองานศิลปะที่ชื่อว่า นักบุญจอร์จและมังกร Saint George and the Dragon เป็นงานศิลปะของ  ราฟาเอล ภาพ “นักบุญจอร์จ” ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในปารีส และ “นักบุญไมเคิล” ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในปารีส มีความคล้ายคลึงกันสองประการ ประการแรกคือหัวเรื่องซึ่งทั้งสามภาพเป็นเรื่องของอัศวินหนุ่มที่ต่อสู่กับมังกร ประการที่สองคือลักษณะการเขียน ทั้งสามภาพจัดอยู่ในภาพเขียนสมัยฟลอเรนซ์ของราฟาเอลที่ได้รับอิทธิพลบางอย่างจากช่างเขียนแบบเออร์บิโนที่ทำงานอยู่ในหรือมีภาพเขียนในฟลอเรนซ์ในขณะนั้น แต่อิทธิพลส่วนใหญ่ของสามภาพนี้มาจากภาพเขียน “ยุทธการอันเกียริ” โดย เลโอนาร์โด ดา วินชี ที่พาลัซโซเวคคิโอ ซึ่งเป็นตัวอย่างของฉากการต่อสู้ในยุทธการ (สภาพของภาพเขียนเสื่อมลงอย่างรวดเร็วและในปัจจุบันไม่มีเหลือไห้เห็นแล้ว เพราะดา วินชีทดลองใช้วิธีการเขียนใหม่แต่ไม่ได้ผล) อิทธิพลอื่นก็เป็นภาพเขียนเฟล็มมิช โดยเฉพาะงานศิลปะภาพเขียนโดย เฮียโรนิมัส บอส ราฟาเอลใช้แสงสว่างจัดและลักษณะอัปลักษณ์ของสัตว์ในภาพที่เป็นลักษณะเด่นของงานเขียนของบอส ซึ่งทำให้เห็นว่างานจากทางเหนือของยุโรปยังมีอิทธิพลต่องานเขียนบริเวณเออร์บิโนภาพเขียนนี้แสดงถึงอิทธิพลต่างๆ ที่ราฟาเอลได้ศึกษาและรับมา ในขณะเดียวกันก็แสดงถึงปัญหาทางการเขียนภาพซึ่งราฟาเอลยังประสพอยู่และมาแก้ไขและวิวัฒนาการในภาพต่างๆ ที่เขียนขึ้นต่อมา นับได้ว่าเป็นงานศิลปะที่ทรงคุณค่ามากทั้งความงามที่ออกมาจากฝีมือของตัวศิลปินเอง อีกทั้งยังเก่าแก่ด้วยความเก่านี้ทำให้งานศิลปะภาพเขียนชิ่นนี้เป็นงานศิลปะที่มีมูลค่ามากและในปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.ในประเทศสหรัฐอเมริกา

ขอบคุณข้อมูลจาก th.wikipedia.org

ประโยชน์ของศิลปะนั้นมีมากมายศิลปะบำบัดนั้นก็เป็นอีกหนึ่งประโยชน์ของศิลปะที่ช่วยให้มนุษย์ที่บกพร่องทางใดทางหนึ่งสามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้อย่างเช่นบุคคลทั่วไป

ศิลปะบำบัด เป็นการใช้ศิลปะในหลายรูปแบบเข้ามาใช้ในการแก้ไขเพื่อหาข้อบกพร่องตลอดจนความผิดปกติบางประการของกระบวนการทางจิต ไม่ว่าจะเป็นการวาด การปั้น หรืองานศิลปะแขนงอื่นๆ ผู้ที่ไม่สามารถถ่ายทอดความรู้สึกออกมาเป็นคำพูดได้ หรือมีปัญหาเรื่องความสัมพันธ์กับผู้อื่น ซึ่งบางทีนั้นไม่สามารถรู้เลยว่า เด็กมีความคับข้องใจอย่างไรอยู่ภายใน เก็บอะไรเอาไว้ในใจ เนื่องจากไม่มีการแสดงออกทางพฤติกรรมออกมาอย่างชัดเจน ทำให้เกิดปัญหาต่างๆในภายหลัง ดังนั้นงานศิลปะจะช่วยให้คนเหล่านั้นได้แสดงความรู้สึกออกมาเป็นงานศิลปะแทนให้จิตใจกลับมาสู่โลกปกติ หรือภาวะที่กลับสู่ความเป็นตัวเอง สามารถเช่นนี้เกิดขึ้นได้กับทุกเพศทุกวัย เกิดจากหลายๆสาเหตุที่แตกต่างกัน จนทำให้สุขภาพกายและสุขภาพจิตแย่ลง เกิดภาวะความเครียด หรืออาการเจ็บป่วยบางอย่าง เป็นมะเร็งระยะสุดท้ายหรือติดยาเสพติด นอกจากนี้ยังนำมาใช้ในการตรวจวิเคราะห์คนไข้ได้ด้วย โดยวิเคราะห์อาการที่แสดงออกทางผลงานศิลปะ ซึ่งนักศิลปะบำบัดจะให้ความสำคัญกับพฤติกรรมที่แสดงออกมาระหว่างการสร้างสรรค์ผลงาน มากกว่าความสวยงามของผลงาน เช่น การลากเส้น การเลือกสี การเน้นความหนักเบาของเส้นที่วาด เป็นต้น ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะเป็นตัวเบ่งชี้ว่าภายในใจของเด็กนั้นมีปัญหาอะไรอยู่ โดยกลุ่มเด็กที่ใช้ศิลปะบำบัดจะมี 2 กลุ่มใหญ่ๆคือ กลุ่มเด็กพิเศษ เช่น ออทิสติก แอสเพอเกอร์ ดาวน์ซินโดรม และกลุ่มเด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรมหรืออารมณ์ เช่น มีความก้าวร้าว ซึมเศร้า วิตกกังวล ไม่สื่อสารกับผู้อื่น เป็นต้นเพราะฉะนั้นแล้วศิลปะบำบัดเป็นจึงทำหน้าที่รักษาอาการเหล่านั้นให้บุคคลเหล้านั้น ได้กลับมาใช้ชีวิตเช่นเดียวกับคนปกติได้ต่อไป

ขอบคุณข้อมูลจาก oknation.net